|
Aza 24
|
Ongi etorri Elhuyar blogakra. Hau zure lehen mezua da. Editatu edo ezabatu, eta blogan idazteari ekin!
———————
Bienvenido a Elhuyar blogak. Este es tu primer mensaje. Editalo o borralo y ¡comienza a escribir en tu blog!
|
ots 25
|
Kaixo,
Azkenaldian, ERParen kontua dela Linux erabiltzaileoi Windows erabiltzeko beharra sortu zaigu. Dauden aukeren artean VirtualBox izeneko programa erabiltzea erabaki dugu. Programa honi esker ez dugu ordenagailua berrabiarazten ibili beharko ERPa erabili behar dugun bakoitzean.
VirtualBox kode irekiko dohaineko softwarea da. Sistema Eragile (SE) baten barruan beste bat erabiltzeko aukera ematen du. Guk Linuxen gainean XP erabiltzeko daukagu, eta artikulu honetan ematen diren jarraibideak kasu horretarako dira erabilgarri. Hala ere, virtualboxek beste hainbat SE erabili ditzake “hostalari” gisa. Programak .vdi luzapena duten fitxategiak erabiltzen ditu, disko gogorreko partizioak balira bezala. Fitxategi horien barruan beste sistema eragilea instalatzen du.
Programa nola instalatu
VirtualBox-en azken bertsioa instalatzeko hemen lortu daiteke. Bi bertsio daude eskuragarri:
– VirtualBox – PUEL delako lizentziapean, dohainekoa erabilera pertsonal eta akademikorako.
– VirtualBox OSE – Iturburu kode osoa duen bertsioa. GPL lizentziapean banatzen dute. Ezaugarriren bat gutxiago omen du, adibidez usb gailuentzako euskarria.
Ubuntu erabiltzen baduzue, programa zuzenean errepositorioetatik instalatzeko aukera dago (OSE bertsioa), pakete kudeatzailearen bidez. Terminaletik instalatzeko ondorengo pausuak jarraitu behar dira:
$sudo aptitude install virtualbox-ose virtualbox-ose-source
$module-assistant
$sudo m-a prepare
$sudo m-a a-i virtualbox-ose
$sudo adduser erabiltzailea vboxusers
Erabilera, beste sistema eragile bat instalatu.
Beste SE bat instalatzeko egin behar dugun lehenengo gauza, VirtualBox-en sistema eragile horrentzako “makina birtual” bat sortzea izango da. Programak laguntzaile bat dauka horretarako eta prozesu horretan gidatuko zaitu. Makina birtualaren sortzeko sistema eragilearentzako “partizio” bat (.vdi fitxategia) sortu behar da, zein SE instalatu nahi den adierazi eta zenbait ezaugarri zehaztu beharko dugu. Instalatu nahi den sistema eragilearen arabera, laguntzaileak ezaugarri gomendatuak ezarriko ditu, besterik esan ezean.
Guk egindako instalazioetan 10 GBko .vdi fitxategiak sortu ditugu Windows XP instalatzeko, eta 192MB Ram memoria eman diogu SE “gonbidatuari” (192MB XPrentzat gomendatutako minimoa). Memoriaren inguruan ohar batzuk:
- Memoria aldatu egin daiteke gero ere, makina birtualaren ezarpenetan. Hala ere, ordenagailuak duen memoria osoaren erdia baino gehiago ematea ez da komeni, hala egitekotan abisua agertuko zaigu.
- Gure ordenagailuek 512MBeko memoria dute. Memoria gehiago edukita, beharbada gomendagarria litzateke sistema eragile gonbidatuari ere pixka bat gehiago ematea (256MB?). Gure esperientzia da, makina birtuala erabiltzen ari naizen bitartean Linux-ean gauza gutxi edo batere ez egitea hobe dela (ez eduki openOffice, thunderbird eta virtualBox batera, adibidez), bestela oooooso mantsoa bihurtzen da dena. Windows-a nahiko txukun dabil, baina pazientzia pixkat behar da batzuetan.
Behin sistema eragile batentzako makina birtuala sortuta dagoela, sistema eragile horren cd edo dvd sartu, makina birtuala abiarazi, cd irakurgailua muntatzeko agindua emanda, eta instalazio prozesua jarraitu, beste edozein ordenagailutan egingo litzatekeen bezala.
Sarea SE gonbidatuan
Gure kasuan, windows xp hasieratzean, konturatu ginen sarerako sarbidea bagenuela, baina sare lokalean zeuden makinak ezin genituela atzitu. Hau gertatzen da, modu lehenetsi bezala makina birtuala NAT bidez konektatzen delako internetera. Arazoa konpontzeko sare “zubi” bat sortu behar da. Ondoren ematen diren jarraibideak Ubuntu 8.04rako balio dute.
1. Beharrezko paketeak instalatu
$ sudo apt-get install bridge-utils
2. Hasi aurretik egungo sare interfazearen segurtasun kopia egin:
$ sudo cp /etc/network/interfaces /etc/network/interfaces.`date +%F~%T`
3. /etc/network/interfaces fitxategia editatu behar da, eta ondorengo kodearekin ordezkatu bere edukia:
________________________________
auto eth0
iface eth0 inet manual
auto br0
iface br0 inet dhcp
bridge_ports eth0 vbox0
# The loopback network interface
auto lo
iface lo inet loopback
________________________________
“eth0″ zure egungo interfazea da.
“br0″ sortzen ari garen zubia da.
“vbox0″ virtualBox-en erabiltzeko “gailu” birtuala izango da. Hauetako gehiago nahi baditugu (makina birtual bat baino gehiago ditugulako, adib.) besterik gabe gehitu:
bridge_ports eth0 vbox0 vbox1 vbox2 ...
4. Aldaketak gorde, eta eragina izan dezaten, sare zerbitzua berrabiarazi behar da:
$ sudo /etc/init.d/networking restart
5. Ondoren, virtualboxi gehitu behar diogu sortu dugun interfazea. Horretarako, /etc/vbox/interfaces fitxategia editatu behar da, bertan adieraziz, vbox0 gailua zein erabiltzailek eta ze interfaze erabiliko duen. Fitxategiaren edukia honela geratu behar da:
________________________________
# <interface name> <user name> [<bridge>]
vbox0 <erabiiltzaile-izena> br0
________________________________
6. Aldaketek eragina izan dezaten, virtualbox-en sare zerbitzua berrabiarazi behar da:
$ sudo /etc/init.d/virtualbox-ose restart (OSE bertsioan)
$ sudo /etc/init.d/vboxnet restart (aurrekonpoilatutako bertsioan)
Listo, orain zubiak sistema eragileak berak kudeatuko ditu. Hala ere, zubia erabili ahal izateko, /dev/net/tun fitxategiaren gainean irakurketa eta idazketa baimenak behar dira. Hori egiteko:
$ sudo chown root:vboxusers /dev/net/tun
$ sudo chmod g+rw /dev/net/tun
Fitxategi hori hala ere, sistema eragileak abiarazten den bakoitzean sortzen du, lehenetsitako baimenekin. Baimen lehenetsiak guk nahi ditugunak izan daitezen, /etc/udev/rules.d/20-names.rules fitxategia editatu eta aldatu:
Lerro hau:
KERNEL==”tun”, NAME=”net/%k”
Beste lerro honekin:
KERNEL==”tun”, NAME=”net/%k”, GROUP=”vboxusers”, MODE=”0660″
Besterik ez. Txapa hau lagungarri izango zaizuelakoan gaude…
Aipatu azkenik, hemen azaldutakoa ubuntu komunitateko laguntza orri honetatik atera dugula:
https://help.ubuntu.com/community/VirtualBox
Informazio osoagoa behar izanez gero bertan topatuko duzue.
|
abu 25
|
Perleko tie tipiko bidez edo python anydbm bidez sortutako fitxategiak C++etik modu erosoan irakurtzeko eta idazteko balio du liburutegi honek. C++en datu-base (konfigurazioa, hiztegiak, …) txikiak kudeatzeko ere erabilgarria izan daiteke, eta ez hain txikiak ere bai, azpitik duen BDB oso ahaltsua baita. Gako eta balio moduan edozein C++ datu mota erabiltzea posible da. Erabilgarria izango zaizuela espero dut.
Atxikitako fitxategia deskonprimatu eta exekutatu make check martxan jartzeko. Boost eta bdb C++ liburutegiak beharko dituzue. Horretan hasi gabe liburutegiaren erabilera nolakoa den ikusteko hemen daukazue proba programatxoaren kodea.
Perleko tie tipiko bidez edo python anydbm bidez sortutako fitxategiak C++etik modu erosoan irakurtzeko eta idazteko balio du liburutegi honek. C++en datu-base (konfigurazioa, hiztegiak, …) txikiak kudeatzeko ere erabilgarria izan daiteke, eta ez hain txikiak ere bai, azpitik duen BDB oso ahaltsua baita.
Atsikitako fitxategia deskonprimatu eta exekutatu make check martxan jartzeko. Boost eta bdb C++ liburutegiak beharko dituzue. Liburutegia bera BDBMap.hpp fitxategia da besterik gabe, beste fitxategiak proba proba programa eta datuak perl nahi Pythonetik irakur daitezkeela erakusteko scriptak dira. Liburutegi hau XUXENg idaztean sortu genuen Eustaggerreko datu fitxategiak C++etik modu eroso eta azkarrean erabili ahal izateko eta guri primeran balio izan digu. Horretan hasi gabe liburutegiaren erabilera nolakoa den ikusteko hemen daukazue proba programatxoaren kodea.
#include “BDBMap.hpp”
#include <iostream>
#include <string>
#include <algorithm>
typedef eleka::BDBMap<std::string, int> IkasleDB;
void
idatzi(IkasleDB &ikasleak){
// ikasle guztiak zerrendatu
std::cout << “Izena\tadina\n”;
for (IkasleDB::const_iterator it = ikasleak.begin(); it != ikasleak.end(); ++it){
std::cout << it->first << “\t” << it->second << “\n”;
}
}
bool
irakurri(std::string &izena, int &adina){
std::cout << “Idatzi izen bat (Crtl-D bukatzeko): “;
if (!std::cin)
return false;
std::cin >> izena;
std::cout << “Idatzi adina: “;
if (!std::cin)
return false;
std::cin >> adina;
return true;
}
int
main (int argc, char** argv){
// erazagutu eta hasieratu
IkasleDB ikasleak(”ikasleak.db”);
// DBko edukiak zerrendatzeko modua (iteratzaile bidez).
idatzi(ikasleak);
// DBan erregistro berriak sartzeko modua (put).
std::string izena;
int adina;
std::cout << “DBa elika dezakezu izen/adin bikoteekin.\n”;
while (irakurri(izena, adina)){
// Osagaiak txertatu
ikasleak.put(izena, adina);
}
idatzi(ikasleak);
// DBan bilaketak egiteko modua ([] bidez) eta ezabatzeko modua (del).
try{
// Bittorren adina eskuratu
adina = ikasleak["Bittor"];
std::cout << “Bittorren adina: ” << adina << “\n”;
// Bittor ezabatu
std::cout << “Bittor ezabatu.\n”;
ikasleak.del(”Bittor”);
}catch (eleka::BDBException &e){
std::cerr << “Bittor ez dut aurkitu.” << std::endl;
std::cerr << e.what() << std::endl;
}
}
|
eka 26
|
Erabat berrituko omen dute Quark berria, eta abuztuan merkaturatuko dute. Info gehiago:
http://8.quark.com/ eta http://www.idg.es/macworld/content.asp?idn=68208
|
eka 24
|
Aspaldian ikusten dira Interneten hiztegi bisualak, synset-en arteko harremanak modu grafikoan adierazten dituztenak. Nire aspaldiko burutazioa da horrelako zerbait euskaraz izan beharko genukeela sarean, baina ez dago. Hona aukera: Visuwords tresnak WordNet-ekin egiten du lana, eta Kode Irekikoa da. Beraz, kodea hartu eta egokitu daiteke gure hiztegietara, emaitza on-line jarriz.
|
eka 24
|
PowerPoint aurkezpenak Flash formatuan gordetzeko gehigarri interesgarri bat dago: iSpring. Aurkezpenak flash formatura pasatzen ditu, bideo, audio eta animazioak barne. Doakoa da eta Office 2000tik aurrerako bertsioentzat balio du.
|
eka 19
|
IXA-ko blogean zerrendatu dituzte eskura dauden ingelesezko analizatzaile sintaktikoak.
http://www.unibertsitatea.net/blogak/ixa/ingeleserako-analizatzaile-sintaktiko-bat-nahi-dut-zein-dago-eskura
|
mai 08
|
http://practiline.com/ web gunean badago horretarako tresna bat, HTML dokumentuetako kontaketak egiteaz gain beste hainbat dokumentuenak ere egiten ditu, DOC, PDF, ASP/PHP, XML, … Hitzak kontatzean gain karaktereak, orriak, etab. ere kontatzen ditu.
Kontaketak egiteko parametroak ere pertsonalizatu daitezke: orriak duen karaktere kopurua definitu, lerroaren luzera definitu, hitzaren luzera definitu, …
Aurrekontu bat prestatzeko aukera ere ematen du.
Zukua atera diezaiokegula iruditu zait!
|
mai 06
|
Wordfast-en bertsio berriak (5.5.2) itzulpen-memoriak internet bidez erabiltzeko aukera ematen du. VLTM (Very Large Translation Memory) deitu diote aukera horri eta muga batzuk badituen arren zenbait kasutarako interesgarria dirudi oso.
Sare lokaleko zerbitzarian (edota ordenagailuan bertan) dagoen memorian kontsultatu beharrean interneteko zerbitzari batean dagoen memorian egiten du kontsulta. Memoria horretan informazio publikoa dago (edozeinek erabiltzeko modukoa) baina norberak sartzen duen informazioa pribatua izatea ere aukera daiteke. Horretarako identifikazio-kode bat eskatu eta kode horrekin proiektu jakin bateko unitateak proiektuko partehartzaileek soilik erabiltzeko moduan babestu ditzakegu.
Informazio gehiagorako jo http://www.wordfast.net
Topatutako mugetako bat hauxe: ezin da lokalean egiten den moduan itzulita dagoen dokumentu bat garbituz memoria elikatu eta beraz, unitate-kopuru esanguratsua duen memoria batekin proba egiteko itzulitako dokumentu batean unitateak banan-bana irekiz elikatu beste modurik ez dut topatu. Hemen honen inguruan egindako kontsultari erantzundakoa:
<<This is not currently possible. The free VLTM service is for online sharing
only, without the option to upload / download TMs. Your team needs to use
your exisiting TM locally; the free VLTM service is designed as a means to
pool new translations during a live project only.
If you want to be able to upload, download, maintain, etc. your TMs on a
Wordfast Server, you’d need to buy a Wordfast Server license and run it from
your server (any Windows machine with good internet connection can be used).
Currently, we only sell Wordfast Server with unlimited capacities and the
price is 25,000 euros per license. This is an excellent option for large
corporations. The bosses in our company are now discussing whether we are
going to release Wordfast Server in “medium and/or small bussiness”
editions. I expect a decision within a few weeks.>>
|
api 11
|
Agenda elektronikoa izateak, kontsultako bideak mugatzen ditu. Hori bideratzeko, ordenagailuko agenda mugikorreko agendarekin sinkronizatzea da bide zuzena. Horretarako urrats desberdinak eman behar dira, baina ondoren nahikoa da agenda toki batean aldatzea, sinkronizazioa automatikoki gertatzeko. Nik honela egin dut:
1. Lightning eta Google Calendar
Agenda Thunderbird-en kudeatzen dut, Lightning erabiliz. Hau da sinkronizatu beharreko agenda, beraz. Lehen urrats moduan, Lightning Google Calendar-ekin sinkronizatu dut. Horrek bi aukera ematen dizkit:
- Agenda edozein ordenagailutik kudeatu dezaket Google Calendar erabiliz.
- Nire agendan aldaketak egin ditzake Zuzendaritzako idazkariak nirekin kontsultatu gabe.
Lightning eta Google Calendar automatikoki sinkronizatzen dira modu errazean. Hemen dago hori egiteko azalpena.
2. Mugikorrera sinkronizatu
Mugikorrarekin sinkronizatzeko dauden programek (Nokiaren PC Sync, eta Microsoft-en ActiveSync) Outlook-eko agenda eta mugikorreko agenda sinkronizatzen dituzte, ez beste ezer. Beraz, nik Outlook-eko agenda Google Calendar-ekin sinkronizatu det. Horretarako, Google-ek kaleratu duen Google Calendar Sync erabiltzen dut. Tresna honek Outlook eta Google Calendar sinkronizatzen ditu automatikoki, eta beraz, Lightning eta Outlook sinkronizatzeko balio dit Google Calendar zubi moduan erabiliz.
Azken urratsa: Mugikorra sinkronizatu ordenagailuarekin horretarako dagoen programa (PCSync edo ActiveSync) erabiliz, eta listo. Agenda automatikoki sinkronizatzen da aldaketa bat egin orduko.