EGIN IRRIBARRE

Manolo hortxe zebilen, esan bai edo ez esan. Buruari mila buelta eman zizkion. Baina pentsatu zuen ez bazuen ezer esaten gaizki geratuko zela. Azkenean herrira jaistea erabaki zuen eta berak zituen ahalmenak kontatzea. Sinisten bazuten ondo eta ez bazuten sinisten beraien txarrerako izango zen.Egun batean herrira jaitsi zen eta plazan jarri zen. Herritarrak bere inguruan zeuden.

- Kaixo herritarrak. Gaur zuei gauza garrantzitsu bat esatera nator.

- Zuk gauza garrantzitsua? Esan zuen batek.

- Bai nik ahalmen berezi bat dut.Herritar batzuk barrez hasi ziren. Orduan esan zuen:     

-Isilik, oraindik ez dut bukatu. Nik iragana ikusten dut.Eta mundua bukatzera doala ikusi dut.

Herritarrak isil isilik geratu ziren harri eta zur. Elkarri gauzak esaten hasi ziren. Bera orduan joan egin zen baina batzuk bere atzetik jarraitu zuten eta poztu egin zen.Bera eta herritar batzuk geratu ziren eta mundua salbatzera joan ziren.Azkenean mundu guztiko gizaki guztiak jabetzen dira ez dela bidezkoa beraiek egiten dutena eta mundua zaintzen hasten dira eta denen arten lortzen dute. Horregatik mundua ez da bukatzen eta dena Manolo eta bere ahalmenen esker izan zen.Orain herritarrek ondo begiratzen zioten eta denak ziren bere lagun. Beragatik izan ez bazen denak hilda egongo baitziren.