ForestWoman

ZuhaitzGizonen poblatura heldu ginenean han bakarrik, zibilizazio guzti baten ruinak ikusi genituen, nire lagunari begiratu nion, ezin nion esprezioa ikusi zeren eta ez zuen aurpegirik, baina tristuras beteriko aura bat inguratzen zion.

Algara batzuk entzun nituen , soinuaren norabidean begiratu eta, sistu bizian hara abiatu nintzen, Nuno hor bertan utziz, gertatutakoa asimilatzen. Zuhatiz baten atzean iskutatu nintzen eta burua pixka bat atera nuen hobeto ikusteko. Nire aita eta berarentzako lan egiten zuten zientifiko zuhaitz mosketari amorratu, madarikatu, horiek ziren, eta ZuhaitzGizonen poblatua suntsitu zutela ospatzen ari ziren,chanpai kopa batzuekin eta 2 Tekila botilekin.

Ez nuen sinetsi egin nahi, nire aitak berriro???Ez zen nekatzen, botere osoa nahi zuen baina ez zuen lortuko, nik hori saiesteko banengoen behintzat.

Zuhaitzaren atzetik atera nintzen, haiek ikaratu ziren, batez ere nire aita, haien aurpegietan ikusten zen, baina nire aitak bere ikara ikustatzeko, barrealgara bat bota zuen.

-Beno,beno…ikusi nor daukagun hemen…-berehala bere su arma atera zuen, bere estimatu su-arma, eta nire bihotzari apuntatu zuen, nik beti bezala bera baina askarrago jokatu nuen; atzean zeukan bi emakume eta hiru gizoni zuhaitz bilakatu nituen, Arthurrek harrituta geratu zen nire SUPERAHALMENAK zirela eta.

-Nola demontre egin duzu hori??-hori esan eta berehala, bere alboan zuen emakume kaskagorri bati, izotz zurrutaada bat bota nion ahotik, ageri zenez izotuta geratu zen- Mesedez, nahi duzuna egingo dut baina niri ezz izoztu ezta ez zuhaitz batean bihurtu…FAMILIA DAUKAT!-negarrez hasi zen.

-A bai… familia daukazu??Eta maite dituzu??- erantzuna interesatzen zidan, zer pentsatzen ote zuen nire aitak niri buruz eta nire amari buruz??

-Bai.. asko maite ditut baina haiek niri ez, Hana, nire emaztea, Japonian bizi da eta nire ustez, ez da nitaz ezta gorgoratzen,gainera beste mutiko Japoniar batekin egon da. Eta nire alaba Noriko ba..-beraren negarrak lehen baino sendoagoak ziren-ez dakit non dagoen.. desagertu zen.

Nire bihotza bat batean murriztu egin zen….EGIA ESAN BEHAR NION

ZuhaitzGizona Nuno deitzen zen eta Amazonasko poblatu batean bizitzaen zen, beste zuhaitzgizon batzuekin. Haien poblatura joaten ginen bitartean haien triste istorioa kontatzen hasi zidan:

- Duela 6 urte gertatu zen bizitza aldatuko ginteun ezbeharra. Emakumeak poblatuan geratu ziren eta guk, gizonak, ehiza egitera joan ginen, 2 aste igaro eta gero itzuli ginen, basoan gero eta janari gutxiago geratzen zelako, baso suntzitzaileek egindako mozketak zirela eta. Poblatu osoa suntsituta aurkitu genuen eta nire lagunen emakumeak eta umeak desagertuta, hilda. Guk arrapatu eta gurekin esperimentuak egiten hasi ziren. Haien posoiak eta akatsak itxura hau eukitzea kostatu zitzaigun. Horregaitik zuri buru eta zuren akzio onei buruz entzun nuenena, zuri laguntzea proposatu nien….

-  Ez dut behar….

-   Nola ez duzula behar?? – harrituta geratu zen.

- Ba…eskertzen dizut nigatik egindakoa baina nik bakarrik ondo moldatzen naiz… - bat-batean gelditu nintzen, zerbait entzun nuen, parajeko zuhaitzak sufritzen zeuden – zein hurrun dago poblatua?? 

….

 …

Burua biratu eta nire susmoak egia bihurtu ziren, han norbait zegoen ez nion ondo ikusten iluntasunean zegoen eta.

Gizona zen, beraren zapatak ikusi ahal nituen, niregana aurreratzen zihoan astiro-astiro, argiak bere burua argitu zuen, bitxia zen benetan, aurpegiaren ordez zeukanetik hostoak ateratzen zitzaizkion, bere azala marroi-marroia zen, gogorra zuhaitz baten enborra bezalakoa. Zuhaitz-Gizonei buruz kondaira batzuk entzunda nituen, baina inork ez zituen inoiz ikusi.

-Honen bila etorri zara, ezta?- esku baten izaera zuen hostoa ireki eta hor zegoen formula sekretua.

Burua biratu nuen eta nire begiak aitaren bulegora zuzendu nituen atea lurrean botata zegoen eta seguratsun kutxa sorte berbera euki zuen. Burua berriz biratu eta hia denborarik izan gabe, arnasa hartzeko, eskutik hartu zidan eta berarekin eraman zidan hau esanez:

-Ez daukagu denborarik, polizia oraitxe bertan etorriko da, etorri nirekin zerbait erakutsi nahi dizut.

Nire aitak, Arthur Swan, su arma buruan jarri zidan, ezin nuen ezer egin, nola izoztuko nuen neure aita?? Eskuan nuen posoia erabili ahal nuen berak lokartzeko, baina nola?

-Ez mugitu!!-ohiukatu zidan Arthurrek- Mugitzen bazara edo zerbait egiten ahalegitzen bazara, tiro egingo dut, eta zure buru berdea, gorria bihutuko da!!

-Hori ikusiko dugu-hori esan eta gero,ostikada bat eman nion, golpearen efektua lurrera bota zion, momentu gutxi horiek, aprobetzatu nituen posoia irekitzeko, eskuan hautz batzuk bota eta nire espain gorriekin puts egin nituen.Segundu batzuk geroago lolo eginda geratu zen, lurrean.

Denbora gutxi nuen, zuhaitz-ebakitzaileen formula lapurtzeko, laborategiko segurtasun-agente guztiak garaitzea lortu nuen, baina bihokada bat nuen, norbait geratzen zen laborategitik eta nire zoritxarrerako, niri harrapatzeko pauso bat falta zion.

Formula, aitaren bulegoaren segurtasun kutxan zegoen baina nola hartu???Non ote zegoen zenbaki kodea????….nire atzean pausoak entzuten nituen…

Historio honen amaiera zure eskuetan dago, INKESTAN BOSKATU!!!!!!!!!!!!!!!, eta puntu gehien dituen aukera hori izango da amaiera.

  Poison Girl