1.Historioaren amaiera
20 10 2008…
Burua biratu eta nire susmoak egia bihurtu ziren, han norbait zegoen ez nion ondo ikusten iluntasunean zegoen eta.
Gizona zen, beraren zapatak ikusi ahal nituen, niregana aurreratzen zihoan astiro-astiro, argiak bere burua argitu zuen, bitxia zen benetan, aurpegiaren ordez zeukanetik hostoak ateratzen zitzaizkion, bere azala marroi-marroia zen, gogorra zuhaitz baten enborra bezalakoa. Zuhaitz-Gizonei buruz kondaira batzuk entzunda nituen, baina inork ez zituen inoiz ikusi.
-Honen bila etorri zara, ezta?- esku baten izaera zuen hostoa ireki eta hor zegoen formula sekretua.
Burua biratu nuen eta nire begiak aitaren bulegora zuzendu nituen atea lurrean botata zegoen eta seguratsun kutxa sorte berbera euki zuen. Burua berriz biratu eta hia denborarik izan gabe, arnasa hartzeko, eskutik hartu zidan eta berarekin eraman zidan hau esanez:
-Ez daukagu denborarik, polizia oraitxe bertan etorriko da, etorri nirekin zerbait erakutsi nahi dizut.







